روزی که اسکار مال من شود

خیال دنیای ظریفی است که فاصله میان وهم و حقیقت بسیار نازک است و گاه در میان پرسه زنی های خوشایندم در دنیای خیال؛ همانرا بی کم و کاست در دنیای خارج بازی کرده و زمانی چشم باز کرده ام که لحظه گذر از دو دنیا را نفهمیده ام....

اتفاقات سال 95 برایم و حتی اتفاقات ماقبل و قبل تر از آن هم تمامی همین طور بوده اند....

اسفند 95 سومین جشنواره مطبوعات استانی برگزار شد و علی رغم همه نقدهایی که تمام روزنامه نگاران در موردش داشتند و داوران هم از روزنامه نگاران برتر و قدر کشور و تهران همچون رضائیان،نمکی، قاضی زاده بودند برای من باعث بسی افتخار بود که در اوج ایده ال گرایی این داوران با گزارش "رونمایی از ورزش بانوان در تنور داغ المپیک" نفر دوم گزارش نویسی شدم؛ درحالیکه نفر اول این حوزه نداشت!

گاهی باید به خود افتخار کرد؛ علی رغم وجود همه مخالفان و اینجاست که به خودم و راهی که با همه فراز و نشیب هاش طی کردم، افتخار می کنم و رویای گرفتن اسکار را در ذهن پرورش می دم :)

اما همه اتفاقات سال 95 به همین جا ختم نشد و مشغول شدن به کار جدید و امید استخدام از اتفاقات دیگه زندگی سال گذشته بود.

و همسر همیشه همراه از اتفاقات خوشایند سال پیش و سال قبل و ماقبل تر از خودش بود که هر روز دلم به بودنش گرم تر می شه.....

شکر!

+ نوشته شده در پنجشنبه دهم فروردین ۱۳۹۶ساعت 16:17 توسط یاسمین مولانا |